Stosiki

Dzisiaj pokażę Wam książki, które przywędrowały do mnie w ostatnim czasie i którymi będę mogła delektować się w nadchodzącym miesiącu, a pewnie także i przez część grudnia :)

Od lewej, a potem od góry:
1. Syn cyrku - John Irving - pobrana z finty; uwielbiam tego autora, już od dawna chciałam przeczytać tę pozycję i nareszcie będę miała ku temu okazję.
2. Egzamin z oddychania - Jan Jakub Kolski - zakup własny; jak dotąd miałam do czynienia tylko z filmami tego Pana, zobaczymy, czy z prozą idzie mu równie dobrze. :)
3. Kapelusz cały w czereśniach - Oriana Fallaci - od Merlina; zdecydowanie perełka tego stosu, jestem właśnie w trakcie czytania i choć idzie powoli, to jest naprawdę fantastyczna.
4. Kadisz dla Ruth - Kurt Witzenbacher - od Promic; mam jakieś takie uczucie, że będzie to smutna lektura, okaże się, czy mój instynkt się sprawdził.
5. Bohatyr - Juraj Cervenak - od Erici; jestem w trakcie czytania i przyznaję, że wciąga, na pewno znacznie lepszy od "Władcy wilków", a tego się nie spodziewałam. Więcej opowiem Wam w recenzji.
6. Africanus. Wojna w Italii - Santiago Posteguillo - od Esprit; kolejny tom przygód młodego Rzymianina, już nie mogę się doczekać lektury.
7. Dolina zabójców. Zamach w Teheranie - Leo Kessler - od Erici; poprzednia książka tego autora bardzo mi się spodobała, więc postanowiłam spróbować z kolejną.
8. Blitzkrieg 1939. Marsz na Warszawę - Leo Kessler - jak wyżej^^
9. Monte Cassino - Sven Hassel - od Erici; ostatnia powieść tego pisarza, którą miałam przyjemność czytać ogromnie przypadła mi do gustu, więc czas na kolejne.
10. Gestapo - Sven Hassel - jak wyżej^^
11. Crimen - Józef Hen - od Erici; słyszałam, że jest taki film z Lindą, więc uznałam, że zanim go obejrzę, to powinnam najpierw książkę, na podstawie której powstał, przeczytać.

To jeszcze nie koniec, wszak nie samymi powieściami historycznymi człowiek żyje. ;)

Od góry:
12. Gra o tron audiobook - George R.R. Martin - od Merlina; coś do posłuchania na długie samochodowe podróże, które mi się teraz szykują.
13. Przyciągnij miłość - Agnieszka Przybysz - mała niespodziewajka od Nowej Prozy; przeglądałam pobieżnie i na pierwszy rzut oka wydaje się całkiem interesująca.
14. W ciemności nocy - Ewa Agnieszka Frankowska - mały kryminalik od nakanapie.pl
15. Bollywoodzkie noce - Shobhaa De - od Publicatu; ach, jak ja uwielbiam Indie! Już nie mogę się doczekać lektury ;)
16. Bóg nigdy nie mruga - Regina Brett - owoc nowo nawiązanej współpracy z AIM.
17. Sklep na Blossom Street - Debbie Macomber - od Miry; powieść z uroczą, urzekającą okładką.
18. Jedyna prawda - Olle Lonnaeus - od AIM; mój pierwszy szwedzki kryminał, ciekawe czy mi się spodoba?
19. Podbój - Simon Scarrow- od Publicatu; na zakończenie znowu trochę historii, udam się w podróż do starożytnego Rzymu. :D

Wszystkim wydawnictwom, a także firmie i księgarni serdecznie dziękuję za otrzymane książki! :)

Widzicie coś dla siebie? Znacie coś z tego stosu? Na recenzję której książki najbardziej czekacie?

Przypominam o KONKURSIE!

Finta

Słyszeliście już o fincie? Jest to strona, na której za punkty możecie wymieniać nieprzydatne przedmioty i pobierać od innych użytkowników nowe. Wszystko jest proste - wystarczy tylko się zarejestrować, dodać rzeczy do wymiany i poczekać, aż ktoś inny je zamówi. Po zakończeniu transakcji, czyli po tym jak przesyłka dojdzie już do adresata na Wasze konto zostanie przelane tyle punktów, za ile wyceniliście przedmiot minus podatek.

Klikając w poniższy obrazek zostaniecie przeniesieni na stronę finta.pl, gdzie w zakładkach "Jak to działa?" i "Regulamin" będziecie mogli dowiedzieć się więcej o serwisie.

Zachęcam do rejestracji, to nic nie kosztuje, a serwis jest ogromnie pomocny w pozbyciu się tak zwanych "starych gratów". Dzięki otrzymanym punktom zamówiłam sobie już kilka fajnych książek na przykład "Biała jak mleko czerwona jak krew" Alessandro D'Avenia, "Zamieniona" Amandy Hocking, czy "Syn cyrku" Johna Irvinga. A wszystkie one w świetnym stanie, w zasadzie jak nowe.

Gorąco polecam fintę :)

Krakowiacy - Seweryn Udziela

Wydawnictwo: Bona
Rok wydania: 2012
Ilość stron: 176
Czas czytania: jeden dzień

"Krakowiacy " Seweryna Udzieli zostali po raz pierwszy wydani w 1924 roku, nakładem Księgarni Geograficznej "Orbis". W tym roku wydawnictwo Bona postanowiło przypomnieć ich czytelnikom.

W tej małej i niepozornej książeczce kryje się wielka wartość. Opisuje ona bardzo dokładnie mieszkańców Krakowa z okresu międzywojennego. Możemy się z niej dowiedzieć między innymi o ich zwyczajach, ludowych strojach, siedzibach, świętach i związanych z nimi obrzędach, a także zabawach i codziennym życiu. Autor przytoczył też dla nas najsłynniejsze opowiadania i pieśni Krakusów.

Należy wspomnieć (i zachwycić się!) przepięknym wydaniem książki. Napis na okładce stanowi faksymile odręcznego pisma Udzieli. W środku wykorzystano autentyczną czcionkę, którą używano w druku w tamtych latach. Uwielbiam, gdy wszelkiego rodzaju książki są wydane z taką pieczołowitością, to niezwykle miłe dla oka.

Na końcu zamieszczone zostały zdjęcia domostw Krakowiaków, ich samych w tradycyjnych strojach, podczas pracy i świąt, a także wiele innych. Możemy zatem dokładnie wyobrazić sobie, jak to wszystko wtedy wyglądało.

"Krakowiak jest wzrostu średniego, barczysty, muszkularny, krępy, z piękną kształtną głową, twarzą owalną o pięknych, łagodnych rysach, oko ma niebieskie, a nos wydatny. [...] Starsi mężczyźni noszą włosy długie, opuszczone na kark, nad czołem równo obcięte, i wąs piękny, ale brody golą. [...] Rysy ich twarzy są przystojne; może niekiedy mężczyźni ładniejsi od kobiet. Wyraz twarzy i oczu roztropny i żywy." - s. 26-27

Książka stanowi kopalnię wiedzy o minionej epoce, jest pozycją, obok której absolutnie nikt nie powinien przejść obojętnie. Wzbudza swego rodzaju nostalgię i tęsknotę za minionymi czasami. Polecam ją gorąco!
Ach... Jak ogromnie chciałabym pojechać do Krakowa... Mam nadzieję, że wkrótce będzie mi to dane, a tymczasem, jestem bardzo zadowolona, że mogłam cieszyć się jego namiastką w postaci książeczki.

Moja ocena:

"Krakowiacy" stanowczo wymykają się z wszelkich ram i norm, są pozycją zbyt wspaniałą by można było ją ocenić. To niezwykły i barwny dokument, który na długo zapada w pamięć. 

Za możliwość przeczytania cudownej książki dziękuję serdecznie Księgarni Merlin.

Przypominam o KONKURSIE!

Zazdrość - Gregg Olsen

Tytuł oryginału: Envy
Wydawnictwo: Bukowy Las
Przekład: Magda Białoń-Chalecka
Rok wydania: 2012
Cykl: Pusta trumna
Tom: 1
Gatunek: kryminał młodzieżowy
Ilość stron: 326
Czas czytania: 3 dni

W spokojną bożonarodzeniową noc mieszkańców miasteczka Port Gamble obiega wstrząsająca wieść. Szesnastoletnia Katelyn zginęła tragicznie w łazience we własnym domu. Część ludności uważa, że był to nieszczęśliwy wypadek, jednak okoliczności są dziwne i przywodzą na myśl raczej samobójstwo. Nastoletnie bliźniaczki Hayley i Taylor nie dają wiary żadnej z tych teorii. Niezwykła intuicja podpowiada im, że to morderstwo. Dziewczyny postanawiają poprowadzić śledztwo na własną rękę, by odkryć prawdziwą przyczynę śmierci koleżanki...

Zazwyczaj nie sięgam po kryminały, jednak tym razem postanowiłam zrobić mały wyjątek, gdyż okładka powieści bardzo mnie zaintrygowała. Zatopiłam się zatem w lekturze. Pierwsze, co zwróciło moją uwagę to specyficzny rodzaj narracji, który skojarzył mi się ze sposobem, w jaki opowiadamy dzieciom bajki. Rzucało się to w oczy szczególnie przy długich opisach i było bardzo ciekawym zabiegiem, stanowiącym dość wyrazisty kontrast do kryminalnej fabuły.

Główne bohaterki Hayley i Taylor to interesujący duet. Z wyglądy takie same, posiadają różne charaktery a także odmienne zdolności. Obydwie są swego rodzaju mediami, wrażliwymi na zjawiska nadprzyrodzone. Gdy były małe, zdołały ujść cało z wypadku, którego z całą pewnością nie powinny były przeżyć.Teraz potrafią między innymi komunikować się z duchami, czy rozpoznawać myśli innych ludzi na podstawie przedmiotów do nich należących.

Podobało mi się, że wątek z paranormalnymi umiejętnościami nastolatek nie wysuwał się na pierwszy plan, a tylko pomagał im osiągnąć cel. Powieść skupiała się bardziej na relacjach międzyludzkich oraz emocjach, jakie kierują naszymi czynami, czyli przede wszystkim tytułowej "zazdrości".

Jednak niestety dopatrzyłam się w fabule pewnych nieścisłości. Przede wszystkim nie przekonała mnie motywacja bohaterek do poszukiwania zabójcy. Ot tak po prostu stwierdziły - "musimy poznać prawdę!", pomimo tego, że Katelyn nie była dla nich zbyt bliską osobą. Trzeba przyznać, że to trochę słabe...

Kolejna sprawa to przedmiot, który spowodował śmierć dziewczyny. Co do diabła robił w łazience przy wannie? To chyba jest ostatnie miejsce, w którym można by go umieścić...

I jeszcze jedna rzecz. Zastanawia mnie, dlaczego Shania zrobiła to, co zrobiła? Tu też znowu jakby brakowało motywu. No niby jest wspomniana jakaś dawna obietnica, którą dała matce Hayley i Taylor, ale czy po wielu latach, kiedy relacje obu pań się osłabiły, nadal obowiązywała? A po za tym, czemu sąsiadka miałaby składać tak wiążące przysięgi? Brakuje mi tu jakiegoś wyjaśnienia, może znajdzie się ono w następnym tomie cyklu, bo jak na razie nie widzę sensu postępowania Shani.

"Zazdrość" była całkiem przyjemną lekturą. Spory jej plus stanowiła nietypowa narracja, a także ukazanie relacji łączących mieszkańców małego miasteczka. Autor powinien jednak nieco bardziej przemyśleć wspomniane już aspekty fabuły. Ponadto mniej więcej w połowie książki czytelnik otrzymuje wyraźny znak, co do tego, kto jest odpowiedzialny za to, co stało się z Katelyn. Choć na końcu mamy jeszcze mały dodatek, to podejrzenia w zasadzie w całości się sprawdzają. W tym zakresie zatem także spotkał mnie lekki zawód.

Warto jeszcze wspomnieć o tym, że fabuła powieści odwołuje się do wydarzeń autentycznych. Mianowicie kiedyś pewna nastolatka także zginęła w podobny sposób. W książce ukazane zostało, co na to wpłynęło, ta sama rzecz, która dręczyła Katelyn, doprowadziła do śmierci tamtej dziewczyny  Nie powiem, co to dokładnie, bo nie chcę nikomu psuć lektury, jednak w sumie jak tak porządnie wszystko rozważyć, to z kryminału można też wyciągnąć wartości dydaktyczne. To taka przestroga dla młodzieży, że z pozoru niewinna zabawa może zakończyć się tragicznie.

Z tego względu, a także dzięki nietuzinkowemu stylowi autora powieści zdecydowanie warto przeczytać. Jeśli przymknie się oko na drobne wpadki, to jest to całkiem przyjemna lektura. Doskonale nadaje się dla miłośników kryminału, a także dla osób, które na co dzień nie mają z tym gatunkiem do czynienia. Mnie osobiście zachęciła ona do dania szansy innym tego typu książkom. Z pewnością przeczytam też kolejną część serii. Mam nadzieję, że nie zmienią się w niej główne bohaterki, ponieważ bliźniaczki podbiły moje serce. Zapewniam, że warto je bliżej poznać. :)

Moja ocena:

4,5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję serdecznie wydawnictwu Bukowy Las.

Baza recenzji Syndykatu ZwB

Przypominam o KONKURSIE!

***
Jak Wam się podoba nowy wygląd bloga? Czerwienie już mi się nieco znudziły... Wciąż jeszcze nie mam gotowego loga bloga, więc na razie jeszcze tak roboczo.

Poszukiwacze szczęścia - Tishani Doshi

Tytuł oryginału: The pleasure seekers
Wydawnictwo: Świat Książki
Przekład: Janusz Maćczak
Rok wydania: 2012
Gatunek: powieść obyczajowa
Ilość stron: 314
Czas czytania: 5 dni

Babo, najstarszy syn państwa Patel, zostaje wysłany z rodzinnego Madrasu na studia do Londynu. Od razu po wylądowaniu w obcym kraju napotyka trudności - kuzyni nie przyjeżdżają po niego na lotnisko i nie mają zamiaru udzielić mu gościny tak, jak wcześniej zapowiadali. Babo zmuszony jest zamieszkać w przytułku. Pierwsze tygodnie w Anglii to nieustanna harówka, kursowanie pomiędzy uniwersytetem, a firmą Joseph Friedman and Sons, gdzie pracuje nad produkcją farb. Pewnego dnia w stołówce zauważa Sian. Od tej chwili jego życie zmienia się na zawsze. Pogłębia znajomość z dziewczyną i szybko zostają parą. To jednak nie podoba się rodzicom Babo, którzy chcieliby by ożenił się z kobietą z Indii. Ściągają chłopaka do domu i nie dają szans na powrót do ukochanej. Po długich protestach Babo, w końcu zgadzają się na ślub, pod warunkiem, że młodzi pozostaną potem przez dwa lata w Madrasie. Sian porzuca wszystko, co do tej pory znała i pełna wątpliwości podąża do Indii za głosem serca. Jak to będzie żyć w tym tak odmiennym kulturowo kraju, kiedy nawet nie zna języka? Czy rodzice Babo ją zaakceptują? Czy będzie w stanie znieść rozłąkę z bliskimi?

Książka to wspaniała panorama, ukazująca historię trzech pokoleń, żyjących w Indiach. Opowiada o podróżach, jakie ludzie odbywają, by odnaleźć własną tożsamość i miejsce, do którego w pełni przynależą. Najpierw Babo wyrusza do Anglii, potem Sian do Madrasu, a następnie ich dzieci także opuszczają rodzinne strony. Przez karty powieści przewijają się ich losy, a w tle pokazane jest życie zwykłych mieszkańców Indii, ich bieda, złożoność religii, wyznań i kastowości.

Dawno już nie miałam przyjemności czytać książki, która miałaby tak złożonych bohaterów. Tutaj każda choćby i najmniejsza, czy epizodyczna postać ma dokładnie określony charakter i dopracowaną historię. Dzięki narracji trzecioosobowej możemy dokładnie poznać je, a także motywy ich postępowania. Ułatwiają nam to także liczne opisy uczuć i przemyśleń, które zagłębiają się w psychikę osób i rozkładają ją na czynniki pierwsze.

"Jest wiele rodzajów miłości. W naszym przypadku to było łagodne uczucie, zupełnie niepodobne do tego, co ty teraz przeżywasz. Przydarzyło ci się coś nadzwyczaj rzadkiego. Nazywamy to Ekam - Jedność. Powiadają, że można tego doświadczyć tylko raz w życiu albo i nigdy. Niektórzy opisują to jako wkroczenie do ciemnej groty, która nie ma początku ani końca. Inni mówią, że to jakby twoje serce paliło się na wolnym ogniu. Kiedy doznajesz owego Ekam, wierzysz, że możesz wykorzenić ze świata wszelkie zło, wady i nieszczęścia." - s. 66

Przede wszystkim jest to przepiękna opowieść o miłości. Bo to właśnie to uczucie kieruje wszystkimi czynami bohaterów, każe im opuścić rodzinne strony i udać się w tułaczkę, czy przenieść się w inne miejsce.
To właśnie ono jest tym szczęściem, którego tak wytrwale poszukują. Ale czy będą w stanie je odnaleźć?

Szczerze przyznaję, że jak dotąd "Poszukiwacze szczęścia" to najlepsza powieść, jaką zdarzyło mi się w tym roku przeczytać. To prawdziwa perła, do której z całą pewnością będę jeszcze wiele razy wracać, gdyż przekazuje uniwersalne wartości i mówi o tym, co w życiu naprawdę najważniejsze. Poza tym jest też bardzo dokładnie i starannie literacko odmalowanym portretem Indii. Nie jest to lektura łatwa, którą połyka się w jeden wieczór, ale na pewno jest warta uwagi, a czasu poświęconego na nią nie będzie się żałować. Polecam.

Moja ocena:

6/6

Za możliwość przeczytania cudownej książki dziękuję serdecznie Księgarni Merlin.

Przypominam o KONKURSIE!

Śladem zbrodni - Tess Gerritsen

Tytuł oryginału: In Their Footsteps
Wydawnictwo: Harlequin
Przekład: Jacek Żuławnik
Rok wydania: 2012
Gatunek: thriller z romansem w tle
Ilość stron: 300
Czas czytania: jeden dzień

Beryl i Jordan Tavistock to sieroty przygarnięte przez swojego bajecznie bogatego wuja po śmierci ich rodziców - agentów brytyjskiego wywiadu. Przez wiele lat utrzymywano przed nimi, że zmarli bohatersko na służbie, gdy po dwudziestu latach na bankiecie wychodzi na jaw mroczna prawda. Rodzeństwo nie jest w stanie w nią uwierzyć i udaje się do miasta, gdzie to wszystko się wydarzyło - Paryża. Dołącza do nich Richard, były agent wywiadu, któremu polecono by ich chronił. Między nim i Beryl zaczyna iskrzyć, jednak za wszelką cenę starają się stłumić w sobie pożądanie. We Francji ktoś cały czas depcze tej trójce po piętach, a wkrótce usiłuje uciszyć rodzeństwo, chcące wywlec na wierzch sprawy, które powinny zostać zapomniane. Jordan zostaje wplątany w straszne kłopoty i ląduje w więzieniu, a Beryl grozi śmierć. Czy uda im się wyplątać z tej matni? Czy poznają prawdę o rodzicach? I wreszcie, czy rozwinie się uczucie między Beryl a Richardem? Tego moi drodzy musicie dowiedzieć się już sami...

"Śladem zbrodni" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Tess Gerritsen i przyznam, że mimo iż nie była to może jakaś nadzwyczajna lektura, to jestem z niej zadowolona. Po początkowych oporach akcja mnie wciągnęła i zaciekawiła. Podobało mi się, że z biegiem fabuły namnożyły się przeróżne wątki i wydarzenia, co nie pozwalało nudzić się ani przez chwilę i sprawiło, że zupełnie się już nie spodziewałam, jak cała historia się zakończy.

Mam jednak zastrzeżenia co do kwestii językowych. Miejscami opisy i dialogi wydawały mi się dość ubogie i bez wyrazu. Za dziwny można też uznać fakt, że dwa razy w stosunku do dwóch różnych kobiet pojawiło się określenie "dzika", sformułowane dodatkowo przez odmiennych bohaterów. Litości... To faceci nie mają już jakiejś bardziej rozbudowanej inwencji jeśli chodzi o epitety? Przecież można powiedzieć chociażby "szalona, zabawna, roztrzepana, drapieżna", ale także całkiem inaczej. Gdyby jeszcze to jeden mężczyzna z książki określał tak kobiety, no ale dwaj odmienni? Tutaj zdecydowanie nie popisała się autorka, czy też może tłumacz. I może czepiam się szczególiku, ale to mnie dosyć zirytowało. Czy Ci z Was, którzy czytali powieść, też to zauważyli?

Na uwagę moim zdaniem zasługuje okładka. Może sama w sobie nie wyróżnia się niczym szczególnym, ale podoba mi się, że wszystkie książki tej autorki wydanie przez Harlequina są utrzymane w podobnej tonacji. Ładnie wyglądają na półce, gdy uzbiera się już ich kilka :)

Podsumowując, "Śladem zbrodni" było całkiem miłym czytadełkiem. Może spodziewałam się po nim nieco więcej grozy i strachu, ale zdecydowanie w tej materii nie ma co narzekać. W zamian otrzymałam dreszczyk innego rodzaju emocji, co też było bardzo fajne. Oprócz tych językowych potknięć, o których wcześniej wspominałam, książce nie można niczego zarzucić. Relaksowała, oderwała mnie od codzienności  i sprawiła, że po jej zakończeniu odczułam satysfakcję z dobrze spędzonego czasu. Z całą pewnością w przyszłości zapoznam się jeszcze z innymi powieściami Tess Gerritsen, a tą polecam gorąco wszystkim, którzy mają ochotę na chwilę odprężenia przy lekkiej lekturze.

Moja ocena:

4,5/6

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Harlequin.

 Baza recenzji Syndykatu ZwB

Zapraszam do brania udziału w KONKURSIE!
Łatwe zadanie - atrakcyjne nagrody!

Takie tam... i konkurs... :D

Hej...
Jako, że wielkimi krokami zbliża się zima, postanowiłam Wam jakoś osłodzić ten czas. Przedstawiam mały konkurs.

Zasady:
1. Konkurs organizowany przez ederlezi.
2. Mogą brać udział tylko osoby prowadzące bloga i mieszkające w Polsce (lub posiadające w Polsce adres, na który będzie można wysłać ewentualną nagrodę).
3. Należy dodać mojego bloga do ulubionych, można też polubić jego profil na fejsie, choć nie trzeba koniecznie.
4. Na swojego bloga w widocznych miejscu należy wstawić baner podlinkowany do tego posta.

5. W zgłoszeniu trzeba odpowiedzieć na pytanie konkursowe.
6. Wygrywa odpowiedź, która najbardziej mi się spodoba.
7. Konkurs trwa od dziś do 30 listopada do północy, a 1 grudnia ogłoszenie wyników.

A oto i pytanie -

Która pora roku podoba Ci się najbardziej? Uzasadnij.

A teraz czas na zdjęcia nagrody.
Zwycięzca otrzyma:

No to by było na tyle. Zapraszam do zabawy :)

***

Wiecie co? Kurierzy to mają fantazje. Nie powiem często znajduję paczki w dziwnych miejscach np. na parapetach okien, pod schodami, ale ostatnio to kurier już samego siebie przeszedł. Od niemal trzech tygodni nie dochodziła do mnie zamówiona rzecz. W końcu straciłam już nadzieję, że kiedykolwiek ją zobaczę. Wczoraj mój tata zmieniał opony letnie na zimowe (opony leżały pod schodami). Okazało się, że kurier wsadził pomiędzy nie paczkę, ale nie tak, że wystawała czy coś. Po prostu podniósł oponę, która leżała na wierzchu, położył paczkę i przykrył ją tak, że w ogóle nie było jej widać. Co to ma być, ja się pytam? Przecież, gdyby to były opony letnie, to paczka by tam całą zimę i pół wiosny przeleżała i pewnie by zgniła... Nie powiem teraz, jak już się znalazła to raczej jest zabawne, no ale i tak to przesada tak paczki przez odbiorcami chować :D