PRZEDPREMIEROWO: Pozaświatowcy. Zarzewie buntu - Brandon Mull

Tytuł oryginału: Beyonders. Seeds of Rebellion

Wydawnictwo: MAG

Gatunek: fantasy

Cykl: Pozaświatowcy

Tom: 2

Ilość stron: 579

Premiera: 17 kwietnia

Pamiętacie jeszcze Jasona i Rachel, którzy przenieśli się z naszego świata do Lyrianu, by tam wziąć udział w misji przeciwko złemu czarnoksiężnikowi Maldorowi?

Kilka dni temu skończyłam lekturę drugiego tomu ich przygód. Odkąd Jason wrócił na ziemię z ręką Ferrina, kombinuje jak by tu znów przenieść się do Lyrianu. W końcu z pomocą znanego nam już z pierwszej części hipopotama udaje mu się tego dokonać. Na miejscu musi odnaleźć Rachel, a także powiadomić Gallorana, że Słowo to podpucha. No i oczywiście nie dać się złapać ludziom nasłanym przez cesarza. Tymczasem Rachel odkrywa w sobie talent do edomickiego i magii i z pomocą pewnej zaklinaczki uczy się z niego korzystać. Jej tropem także podążają wrogowie. Czy nastolatkom uda się połączyć? Czy jest jeszcze możliwość zdławienia tyranii Maldora?

„Zarzewie buntu” jest w sumie bardzo podobne do poprzedniej części. Konwencja ta sama – bohaterowie cały czas pozostają w ruchu a Maldor krok za nimi. Odwiedzają dawne miejsca, jak pałac Ślepego Króla, czy bagna, ale poznają też nowe nacje i zamieszkiwane przez nie kraje.

Miejscami jednak fabuła zaczyna się już wyraźnie dłużyć, a czytelnik czeka tylko na rozwiązanie akcji. To w sumie taki typowy tom „na przetrzymanie”, aby za szybko nie przejść do końca opowieści. Istotnym tutaj dla całości jest fakt, że mieszkańcy Lyrianu zaczynają organizować rebelię, do tego autor dołożył trochę ekscytujących wydarzeń, kilku nowych bohaterów, zmiksował to z zombie i voila – mamy ponad pięćset stron powieści.

No właśnie, dlaczego akurat zombie? Teraz te stwory atakują nas zewsząd, nie można było wymyślić czegoś innego? Albo w ogóle pominąć ten wątek, bo jak dla mnie niczemu nie służył (nie licząc trwających chwilę obaw o losy bohaterów).

Na początku Jason otrzymuje świeże wieści z Lyrianu dzięki ręce Ferrina, którą nauczył języka migowego. Zastanawiałam się sporo czasu, czy to w ogóle możliwe i doszłam do wniosku, że nie. No bo to trochę tak jakby głuchoniemego i niewidomego jednocześnie chciał uczyć języka migowego. Wydaje mi się, że chociaż jeden zmysł jest potrzebny by nauczyć się jakim częściom mowy odpowiada dane ustawienie rąk. Czyli ten dość zasadniczy wątek, na którym potem opiera się część fabuły można raczej włożyć między bajki.

Czyli krótko mówiąc poziom w porównaniu do „Świata bez bohaterów” nieco opadł, ale nadal jest to świetna seria. Czytanie tego tomu było wspaniałą rozrywką i teraz z niecierpliwością czekam na kolejny, już ostatni, gdzie wszystko się rozstrzygnie. Końcówka „Zarzewia buntu” może nie jest tak szokująca jak u poprzednika, ale także pozostawia czytelnika bez jakiejkolwiek wizji o tym, jak potoczą się losy bohaterów i stanowi zapowiedź dalszej ekscytującej przygody. Nie mogę się jej doczekać!

Polecam cały cykl młodzieży a także miłośnikom fantastyki i szalonego tempa akcji. Na pewno nie będziecie zawiedzeni.

Moja ocena:

4/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję serdecznie wydawnictwu MAG.

Na cykl składają się:

1. "Świat bez bohaterów" - RECENZJA

2. "Zarzewie buntu" <---

3. "Chasing the Prophecy"

Informacje z wydawnictwa MAG

Obcy instrument badawczy wielkości brązowego karła wisi pośrodku pustki.
Tak zaczyna się PUSTA PRZESTRZEŃ. Jest sequelem
ŚWIATŁA i NOVA SWING. Trzy wątki przedstawiane w
kolejnych rozdziałach posuwają się oddzielnie do owego
obrazu zamrożonej transformacji. Oto kolejna powieść
uznanego przez krytyków i czytelników recenzenta Timesa i
laureata takich prestiżowych nagród jak m.in. Richarda
Evansa i Boardmana Taskera . Piąta książka - „W
Viriconium” - znalazła się w gronie kandydatów do nagrody
dziennika Guardian za najlepszą powieść SF/F, a jego
szósta zdobyła nagrodę w 1989..PUSTA PRZESTRZEŃ
ukazuje się 23 stycznia nakładem Wydawnictwa Mag.

Zaczynamy od następującego snu:
Obcy instrument badawczy wielkości brązowego karła wisi pośrodku pustki, ponieważ chciano umieścić go w jednakowej odległości od wszystkich obiektów we wszystkich możliwych wszechświatach. Gdzieś we fraktalnym labiryncie pod jego powierzchnią, na pokładzie z alotropowego węgla leży kobieta. Z kącika jej ust sączy się biała pasta z nanomaszyn. Kobieta nie jest ani przytomna, ani nieprzytomna; ani martwa, ani żywa. Z jej kośćmi policzkowymi coś jest nie w porządku. W pierwszej chwili myślisz, że przechodzi z jednej postaci do drugiej – może to kot, a może coś, co tylko przypomina kota – a potem zauważasz, że ona naprawdę próbuje być i jednym, i drugim jednocześnie. Czeka na ciebie, czekała na ciebie od być może dziesięciu tysięcy lat. Przybywa z przeszłości, przybywa z przyszłości, i za chwilę przemówi…

PUSTA PRZESTRZEŃ jest sequelem ŚWIATŁA i NOVA SWING. Trzy wątki przedstawiane
w kolejnych rozdziałach posuwają się oddzielnie do owego obrazu zamrożonej transformacji.
Fakt, że M. John Harrison nie został laureatem nagrody Nobla dowodzi ostatecznej degrengolady
literackiego establishmentu – China Mieville .Perski poeta Rumi napisał „Jeśli chcesz, by cię ktoś
przytulił, otwórz swe ramiona”. O pisarstwie M. Johna Harrisona można powiedzieć prawie to samo:
„Jeśli chcesz dać się oczarować, otwórz swój umysł – Jonathan Carroll
M. John Harrison urodził się w 1945 roku. Jego pierwsze opowiadanie ukazało się w 1966. Pod koniec
lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku związał się z magazynem „New Worlds”, którego redaktorem
naczelnym był wówczas Michaela Moorcock. Harrison przez jakiś czas pracował w tym
piśmie jako redaktorem literackim tego pisma. Pierwszą jego powieścią, jaka ukazała się drukiem
była „The Commited Men” (1971). Pierwszym natomiast utworem o Viriconium było „Pastelowe
Miasto”. Do Miasta powracał kilkakrotnie na przestrzeni całych lat osiemdziesiątych. Pisuje dla kilku
czasopism, w tym do „Spectatora” – jest także recenzentem literackim Timesa.

Asystentka pisarza fantasy- zdobywca dwóch World Fantasy Award 

Wyjątkowe wydarzenie rozpoczynające dwudziesty jubileusz 

działalności Wydawnictwa Mag. ASYSTENTKA PISARZA

FANTASY- opowiadanie , które zdobyło dwie jednoczesne 

nagrody World Fantasy Award i mikropowieść PORTRET 

PANI CHARBUQUE wydane w jednej książce przez 

Wydawnictwo Mag w księgarniach od 23 stycznia.

ASYSTENTKA PISARZA FANTASY to zdobywca dwóch 

World Fantasy Award w 2003 roku: za najlepsze 

opowiadanie („Stworzenie”) oraz najlepszy autorski zbiór!

Recenzja w „Publishers Weekly” oraz miejsce na ich liście 

„Najlepszych Książek Roku

PORTRET PANI CHARBUQUE .Ta tajemnicza i nastrojowa 

powieść opowiada historię portrecisty Piero Piambo, który otrzymuje zlecenie inne od wszystkich. Pani Charbuque, bogata i skryta kobieta, zamawia u niego swój portret, jednak stawia dziwaczny warunek: Piambo może jej zadawać pytania na dowolny temat, ale pod żadnym pozorem nie wolno mu jej zobaczyć. Tak rozpoczyna się oszałamiająca i wciągająca literacka podróż do świata pani Charbuque oraz Nowego Jorku w roku 1893. W recenzji New York Times napisano: Dziwna i poruszająca opowieść o obsesji, inspiracji i nadnaturalnych zjawiskach przyprawiona szczyptą morderstwa... Zwroty akcji nie pozwalają ani na chwilę odłożyć książki.

PORTRET PANI CHARBUQUE to ekscentryczna i satysfakcjonująca powieść. Ford łączy 

fantastykę, naukę, mistycyzm i sztukę, umieszczając akcję w wiktoriańskim Nowym Jorku, a 

jego dzieło przypomina powieści Edith Wharton, tylko że za dwukołowymi dorożkami kryją 

się potajemne i groźne cienie.

Tytuł:

Portret pani Charbuque/Asystentka 

pisarza fantasy

Autor: Jeffrey Ford 

Seria:

ISBN: 978-83-7480-286-4

Tłumaczenie: Robert Waliś

Oprawa: twarda

Format: 135x202

Liczba stron: 528

Rok wydania: 23 stycznia 2013

Cena 

detaliczna: 

49,00 zł

Atlas Chmur wybrany Ebookiem Roku 2012 

W Galu Ebooka 2012 w konkursie na najlepszego ebooka minionego roku organizowanej przez Publio.pl głosami czytelników najlepszym ebookiem roku został Atlas Chmur Davida Mitchella wydany przez Wydawnictwo Mag. Nominowany do Nagrody Bookera bestseller Atlas Chmur Davida Mitchella to również jedna ze Stu Książek Dekady według wpływowych brytyjskich krytyków literackich Richarda Madeleya i Judy Finnigan.

Pasażer statku, z utęsknieniem wyglądający końca podróży przez Pacyfik w 1850 roku; wydziedziczony kompozytor, usiłujący oszustwem zarobić na chleb w Belgii lat międzywojennych; dziennikarka-idealistka w Kalifornii rządzonej przez gubernatora Reagana; wydawca książek, uciekający przed gangsterami, którym jest winien pieniądze; genetycznie modyfikowana usługująca z restauracji, w oczekiwaniu na wykonanie wyroku śmierci; i Zachariasz, chłopak z wysp Pacyfiku, który przygląda się, jak dogasa światło nauki i cywilizacji – narratorzy Atlasu Chmur słyszą nawzajem swoje echa poprzez meandry dziejów, co odmienia ich los zarówno w błahym, jak i w doniosłym wymiarze.

Zachęcam do przeczytania mojej recenzji tej książki :)

Mull, lepiej znany jako autor popularnego cyklu Fablehaven, przedstawia nową przygodę fantasy, w której Jason i Rachel, dwójka amerykańskich dzieciaków, zostaje – osobno – wciągnięta do alternatywnego świata zwanego Lyrian. Chcą wrócić do domu, ale nie wiedzą jak to zrobić. Trzynastoletni Jason podejmuje się misji zdobycia magicznego słowa, potrzebnego do obalenia Maldora, złego cesarza Lyrianu, a pomaga mu w tym Rachel, Ślepy Król i inni sojusznicy. Dwoje nastolatków wyrusza, by odnaleźć pilnie strzeżone sylaby słowa, udaremniając jednocześnie plany przebiegłych i podłych sługusów Maldora. Szaleńcze przygody, z polotem wymyślone stwory i zaskakujące zwroty akcji – wszystko to pojawia się w czasie wędrówki Jasona i Rachel po niebezpiecznym świecie. Zakończenie książki jest nie tyle finałem, ile chwilą wytchnienia przed następną częścią. Czytelnicy, którzy szukają bogatej, wypełnionej przygodami fabuły, powinni spróbować najnowszej powieści Mulla.

Świat bez bohaterów ukazuje się 20 lutego 2013 nakładem Wydawnictwa Mag

Brandon Mull to czarodziej słów. W Pozaświatowcach wyczarował jedną z najbardziej oryginalnych powieści fantasy, jaką przeczytałem w ciągu ostatnich lat – mieszanka przygody, humoru i magii, której nie sposób się oprzeć.

– Rick Riodan, autor serii „Percy Jackson” i „Olympians”

Jason Walker często marzy, żeby życie stało się odrobinę mniej przewidywalne – aż do dnia, kiedy codzienne obowiązki w zoo sprawiają, że chłopiec przenosi się z basenu hipopotama do dziwnego świata, któremu grozi niebezpieczeństwo.

Lyrian to miejsce pełne niebezpieczeństw i wyzwań – nie przypomina niczego, z czym Jason zetknął się do tej pory. Ludzie żyją tu w strachu przed nikczemnym czarnoksiężnikiem i cesarzem w jednej osobie, Maldorem. Dzielni ludzie, którzy kiedyś przeciwstawiali się Maldorowi, zostali przekupieni lub złamani, zostawiając po sobie królestwo, w którym górę wziął strach i podejrzliwość.

W poszukiwaniu drogi do domu Jason spotyka Rachel, która także została w tajemniczy sposób ściągnięta z naszego świata do Lyrianu. Jason i Rachel wplątują się w misję, mającą na celu złożenie w całość słowa mocy, które może zniszczyć cesarza i dowiadują się, że muszą uratować ten świat pozbawiony bohaterów, jeżeli chcą mieć jakąś szansę powrotu do domu.

Tytuł: Świat bez bohaterów
Autor: Brandon Mull
Seria: Pozaświatowcy
ISBN: 978-83-7480-262-8
Tłumaczenie: Małgorzata Strzelec
Oprawa: miękka
Format: 135x202
Liczba stron: 544
Rok wydania: 20 lutego 2013
Cena detaliczna: 35,00 zł

PRZEDPREMIEROWO: Świat bez bohaterów - Brandon Mull

Tytuł oryginału: Beyonders. A World Without Hero
Wydawnictwo: MAG
Przekład: Małgorzata Strzelec
Gatunek: fantasy
Ilość stron: 530

Pewnego, niczym nieróżniącego się od innych dnia, nastoletni Jason ulega dziwnemu wypadkowi. Zwabiony piękną muzyką wpada do basenu z hipopotamem, który pożera go żywcem, po czym chłopak przenosi się do nieznanej krainy. Absurdalne, nie? Ale to tylko zawrotny wstęp do jego kolejnych przygód i misji, w jaką niechcący się wplącze. Los zrządzi, że weźmie na siebie zadanie obalenia czarnoksiężnika Maldora i stanie się jedyną nadzieją na wybawienie dla mieszkańców od lat ciemiężonego Lyrianu. Dołączy do niego Rachel, także pochodząca z naszego świata i razem będą starali się skompletować magiczne słowo, które wypowiedziane przy tyranie,  zniszczy go. Poszczególne sylaby rozsiane są po całej krainie, a naszych bohaterów będą nieustannie ścigać i śledzić ludzie wroga, gotowi pokrzyżować im plany. Czy parze uda się obalić najpotężniejszą personę w Lyrianie? Czy znajdą sprzymierzeńców? I najważniejsze - czy uda im się spełnić marzenie na powrót do domu? 

Książka naprawdę wspaniale się zaczyna. Najpierw w prologu mroczne klimaty wprowadzają nutkę grozy i jednocześnie zaciekawienia, kim jest więziony mężczyzna. Potem w pierwszym rozdziale Jason zostaje przeniesiony do Lyrianu w ogromnie zabawny sposób. To świetny zabieg stanowiący doskonały kontrast dla poważnego i dość przerażającego wstępu, przyznam szczerze, że zupełnie się czegoś takiego nie spodziewałam. Dalej też jest świetnie. Niby bohaterowie wykonują bardzo ważną misję, ale nie ma takiego nadęcia i powagi, wszystko jest opowiedziane jakby z przymrużeniem oka, pełno jest komicznych sytuacji, a także ironicznych dialogów. To sprawia, że powieść świetnie się czyta, historia nie nudzi się i nie ma wrażenia sztuczności. Kto czytał "Władcę Pierścieni" pewnie wie, co mam na myśli, bo tam odruchy i rozmowy bohaterów były wręcz momentami nienaturalne. W książce Mulla tego nie ma, główne postacie są przede wszystkim ludźmi  ze swoimi wątpliwościami i lękami, a ich nadrzędnym celem jest powrót do domu, a nie heroiczne ratowanie nieznanej krainy. Tylko przypadek sprawia, że właśnie to są zmuszeni robić. 

Powieść czytało mi się bardzo szybko, wciągnęła mnie od pierwszej strony, niejednokrotnie doprowadziła do śmiechu, a także obaw o dalsze losy bohaterów. Miała parę zgrabnych zwrotów akcji, których nie przewidziałam. Aczkolwiek umiejscowienie poszczególnych fragmentów słowa i sposoby w jaki Jason i Rachel je zdobywali, nakazało mi w pewnym momencie pomyśleć, że "hej, coś tu jest nie tak!", jednak końca się nie domyśliłam i był dla mnie dość sporym zaskoczeniem. 

Podobało mi się, że autor usiłował przedstawić w książce uniwersalne wartości. Pokazał, że postępowanie zgodnie z właściwymi zasadami moralnymi zależy od każdego indywidualnego człowieka, oraz, że nawet jeśli coś zostało nam narzucone, musimy starać się działać zgodnie z własnym sumieniem. To nie heroiczne i odważne czyny świadczą o bohaterstwie, ale postępowanie wobec innych ludzi. Powieść uczy, że nie można żyć tylko przyjemnościami, ponieważ to człowieka wyniszcza i sprawia, że nie jest w stanie się niczym zainteresować. 

"Pobłażanie sobie to pustka. Nie ma prawdziwego spełnienia w nic nieznaczącej pogoni za przyjemnościami. Próbujesz ukryć pustkę za większą ekstrawagancją tylko po to, żeby odkryć, że doznania stają się coraz mniej ekscytujące i coraz bardziej ulotne. Większość przyjemności najlepiej się sprawdza jako przyprawy, a nie danie główne."

Podsumowując, powieść bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Nastawiałam się tylko na zwykłą relaksującą przygodówkę, a dostałam również zabawną historię, przekazującą ważne życiowe prawdy. Jedyne do czego mogłabym się przyczepić, to częste powtórzenia tych samych słów i określeń w położonych blisko siebie zdaniach, ale to zdecydowanie można wybaczyć, bo inne zalety przeważają. Polecam wszystkim tę książkę, dzięki której na kilka godzin oderwiecie się od rzeczywistości i ruszycie wraz z bohaterami w niezwykłą podróż do nieznanej krainy.  Uważam, że to perełka dla miłośników gatunku, a także doskonały prezent dla nastolatka. Mi pozostaje tylko z utęsknieniem czekać na kolejną część i mieć nadzieję, że pojawi się ona na polskim rynku wydawniczym jak najszybciej. A w międzyczasie zapoznam się z inną serią tego autora - "Baśnioborem". 

Moja ocena:
5,5/6

Za możliwość przeczytania książki dziękuję serdecznie Wydawnictwu MAG. 

Dym i lustra - Neil Gaiman

Tytuł oryginału: Smoke and Mirrors: Short fictions and illusions
Wydawnictwo: Nowa Proza
Przekład: Paulina Braiter
Rok wydania zagranicznego: 1988
Rok wydania polskiego: 2012
Ilość stron: 372 

„Dym i lustra” to zbiór kilkunastu opowiadań i wierszy, stworzonych przez autora na przestrzeni wielu lat jego twórczej pracy. We wstępie szczegółowo przedstawił on, jakie były przyczyny powstania każdego z utworów, które różnią się od siebie tematyką a często także i stylem.

Mi ogromnie podobały się trzy nowelki – „Rycerskość”, „Złote rybki i inne historie” oraz „Morderstwa i tajemnice”. Pierwsza z nich opowiadała o starszej pani, która kupiła w second-handzie kielich - Święty Graal, a następnie zaczął ją odwiedzać rycerz, przybywający z czasów króla Artura. Kolejna przytaczała wydarzenia z życia pisarza, którego książka miała zostać sfilmowana. Pojechał więc do Hollywood by ustalić szczegóły scenariusza. Zmuszony wnosić kolejne poprawki, raz za razem, w końcu zaczął się zastanawiać, po co w ogóle go tam sprowadzono i jaki naprawdę film chcieli nakręcić spotykający się z nim ludzie. Ostatnie opowiadanie trafiło do mnie chyba najbardziej ze wszystkich. Pewnego wieczoru jego bohater, tułając się samotnie po ulicach, spotkał mężczyznę, który poprosił go o papierosa, a w zamian obiecał opowiedzieć mu pewną historię. Przekazał mu opowieść sprzed stworzenia wszechświata, o zbrodni, którą popełniono w mieście aniołów…

 

Wszystkie utwory są bardzo oryginalne, niebanalne, mają w sobie pewną dozę magii i niezwykłości charakterystyczną dla tego pisarza. Neil Gaiman posiada bardzo wszechstronny talent do tworzenia zarówno prozy, jak i poezji. Niestety nie wszystkie jego dzieła oczarowały mnie jednakowo. Tak jak to zwykle bywa w tego typu zbiorach, jedne były lepsze a inne gorsze. W niektórych z nich  problem stanowiło to, że niezbyt wciągały, nie porywały, nie wzbudzały szczególnych emocji. Zdecydowanie bardziej przypadły mi do gustu opowiadania niż wiersze, zresztą zawsze bardziej ceniłam beletrystykę.

Bez wątpienia należy wspomnieć w tym miejscu o przepięknej, cudownej, przyciągającej wzrok okładce. Została świetnie dopasowana do treści jednego z utworów. Bardzo podoba mi się to zatarcie granic między fotografią a rysunkiem, no po prostu coś wspaniałego!

Neil Gaiman to pisarz, który bez wątpienia wyróżnia się na tle innych, posiada swój własny niepowtarzalny styl, którym od lat przyciąga czytelników. Cieszy mnie to, że jego dzieła, które powstały już dosyć dawno i obecnie dość trudno je zdobyć, są wciąż na nowo wydawane. Czekam na kolejne reedycje, bo na pewno nie skończyłam jeszcze mojej przygody  z jego twórczością.

Polecam tę książkę wszystkim, bo jestem w stu procentach pewna, że każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

 Moja ocena:

>>4/6<<

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Nowa Proza.

Mechaniczny książę - Cassandra Clare

Tytuł oryginału: The Clockwork Prince. The Infernal Devices – Book Two
Wydawnictwo: MAG
Przekład: Anna Reszka
Seria: Diabelskie maszyny
Tom: 2
Rok I wydania zagranicznego: 2011
Rok I wydania polskiego: 2012
Ilość stron: 494

W magicznym podziemnym świecie wiktoriańskiego Londynu Tessa znalazła bezpieczne schronienie u Nocnych Łowców. Jednakże bezpieczeństwo okazuje się nietrwałe, kiedy grupa podstępnych członków Clave zaczyna spiskować, żeby odsunąć jej protektorkę Charlotte od kierowania Instytutem. Gdyby Charlotte straciła stanowisko, Tessa znalazłaby się na ulicy… jako łatwa zdobycz dla Mistrza, który chce wykorzystać jej moc do własnych celów.
Z pomocą przystojnego i autodestrukcyjnego Willa oraz zakochanego w niej Jema Tessa odkrywa, że wojna Mistrza z Nocnymi Łowcami wynika z osobistych pobudek. Mistrz obwinia ich o spowodowanie tragedii, która zniszczyła mu życie. Żeby poznać tajemnice przeszłości, cała trójka odbywa podróże do mglistego Yorkshire, do rezydencji, w której kryją się nieopisane okropieństwa; do londyńskich slumsów i zaczarowanej sali balowej, gdzie Tessa odkrywa, że prawda o jej pochodzeniu jest bardziej złowieszcza, niż przypuszczała. Kiedy troje przyjaciół spotyka mechanicznego demona, który przekazuje Willowi ostrzeżenie, uświadamiają sobie oni, że Mistrz wie o każdym ich kroku… i że ktoś ich zdradził.
Tessa zaczyna zdawać sobie sprawę, że jej serce bije coraz mocniej dla Jema, choć nadal dręczy ją tęsknota za Willem, mimo jego mrocznych nastrojów. Coś jednak zmienia się w Willu, kruszeje mur, który wokół siebie zbudował. Czy odnalezienie Mistrza uwolni Willa od sekretów i da Tessie odpowiedzi na pytania, kim jest i dlaczego się urodziła? 

Długi ten opis ze strony wydawnictwa, ale nie zawiera w sobie nawet połowy wydarzeń, z którymi przyszło mi spotkać się w tej części. Nie mogłam się jej wprost doczekać, kiedy jakiś czas temu zapoznałam się z pierwszym tomem.

Lektura tego zajęła mi prawie całą noc. Wprost nie mogłam się od niego oderwać. Niemalże każda strona obfitowała w niespodzianki. Nie sposób było się nudzić, kiedy w najbardziej niespodziewanych momentach następowały jeszcze bardziej szokujące zwroty akcji.

Bardzo podobały mi się opisy wiktoriańskiego Londynu, które składały się na niezapomnianą atmosferę tej powieści. To świetnie, gdy niesamowite wydarzenia rozgrywają się na tle historycznie prawdziwych miejsc. Nadaje to wtedy książce dużego stopnia wiarygodności. Osobiście wolę to, niż całkowicie wymyślone krainy, gdzie wszystko może się zdarzyć, a wiele rzeczy zdecydowanie przeczy prawom fizyki.

Uwielbiam książki, gdzie oprócz romansu główną rolę odgrywa także przygoda. Im więcej mrocznych tajemnic tym lepiej. Seria „Diabelskie maszyny” w pełni wpasowuje się w moje czytelnicze gusta. Nie mogę się już doczekać trzeciego (i jeśli dobrze wiem ostatniego niestety) tomu. Jestem także pewna, że za kilka lat z chęcią powrócę jeszcze raz do całości.

Czy macie czasem tak, że ciężko jest Wam napisać recenzję powieści, którą uważacie za fenomenalną? Ja niestety, gdy przeczytam coś naprawdę świetnego, to mam problem z pisaniem, bo mam wrażenie, że nic co powiem o książce, nie będzie tak dobre jak ona sama. Tak zdecydowanie jest w przypadku „Mechanicznego księcia”. Wybaczcie mi zatem chaos w mojej dzisiejszej wypowiedzi, ale jestem pod tak ogromnym wrażeniem powieści, że zdania po prostu mi się nie kleją.

Polecam gorąco Wam wszystkim sięgniecie po tę wyjątkową serię. Gwarantuję, że się nie zawiedziecie. Ja zaś w czasie oczekiwania na kolejny tom mam zamiar zapoznać się z innymi dziełami tej autorki. Ciekawe, czy będą się także tak dobrze prezentować?

Moja ocena:

>>5,5/6<<

Za możliwość przeczytania świetnej powieści dziękuję serdecznie Wydawnictwu MAG.