Katniss Everdeen to odważna szesnastolatka, która w ogarniętym biedą Dwunastym Dystrykcie musi wyżywić swoją trzyosobową rodzinę. Aby tego dokonać niemal każdego dnia nielegalnie poluje w lesie. Młodsza siostra jest dla niej najważniejsza, kocha ją nad życie. Kiedy więc na tegorocznych dożynkach jej imię zostaje wyciągnięte z kuli, podczas losowania przedstawicieli na Głodowe Igrzyska, na których dzieci ze wszystkich 12 dystryktów walczą na śmierć i życie, Katniss bez wahania zgłasza się na ochotnika w zamian za nią. Razem z drugim trybutem Peetą zostają zabrani do Kapitolu, gdzie już wkrótce wezmą udział w transmitowanych na żywo igrzyskach. Katniss i Peeta szybko orientują się, że najlepszą dla nich strategią na przetrwanie będzie udawanie zakochanej pary. Jedno z nich uważa to jednak za coś więcej...

Ten tom bardzo przypadł mi do gustu. Jedyne, na co mogę narzekać to główna bohaterka, która moim zdaniem była zimna, niewrażliwa i wyrachowana. Ciepłe uczucia rezerwowała tylko dla swojej siostry i przyjaciół Gale'a oraz Cinny. Innych zaś wykorzystywała do swoich celów i nie potrafiła zrozumieć, że nie są tak silni i wytrzymali psychicznie, jak ona.
W kolejnej części jej zachowanie nieco się poprawiło, jednakże zaczęło już robić się przewidywalnie i nudnawo. Taka powtórka z rozrywki, powiedzmy sobie.
Zaś "Kosogłos" zupełnie mnie rozczarował. Spodziewałam się czegoś naprawdę mocnego, co na długo zapadnie mi w pamięć, a tymczasem dostałam takie "potterowe" zakończenie. Chodzi mi o to, że autorka uśmierciła w zasadzie wszystkie fajne poboczne postacie, pozwalając przeżyć tylko głównej trójce. Moim zdaniem wypadłoby znacznie lepiej, np. gdyby Katniss poświęciła swe życie w walce o rewolucję, czy coś w tym stylu. A tu nawet ta dziewucha nie była w stanie się do końca zdecydować, czy tak naprawdę obchodzi ją jej kraj i obalenie dotychczasowej władzy. Cały swój czas poświęcała na rozważania, czy wybrać Peetę, czy Gale'a... Żenujące. Podsumowując, trylogia bez wątpienia jest warta przeczytania, zaczyna się świetnie, potem poziom nieco spada, ale i tak dobrze się czyta. Bez wątpienia każdy, chcący cieszyć się mianem prawdziwego czytelnika, powinien się z nią zapoznać, by wiedzieć o co tyle szumu wokół niej i móc wyrobić sobie swoją własną opinię.
Moja ocena całości:
>>4,5/6<<
***
Ostatnio trochę zaniedbałam Was i bloga, lecz teraz wróciłam i postaram się to wszystko nadrobić. W najbliższych dniach kolejne recenzje. Będziecie mogli u mnie poczytać o jednej z powieści Agnieszki Lingas-Łoniewskiej, czy najnowszym bestsellerze Marcus'a Sakey'a. Zapraszam :)
